بسم الله الرحمن الرحيم
هذا ما اوصت به فاطمة(سلام الله عليها) بنت رسول الله(صلي الله عليه و آله)اوصت و هي تشهد أن لا إله إلا الله و أن محمد(صلي الله عليه و آله) عبده و رسوله و ان الجنة حق و النار حق و ان الساعة آتية لاريب فيها و ان الله يبعث من في القبور
يا علي! انا فاطمة(سلام الله عليها) بنت محمد(صلي الله عليه و آله) زوجني الله منك لاكون لك في الدنيا و الآخرة انت أولي بي من غيري حنطني غسلني كفني باليل و صل علي و ادفني باليل و لا تعلم احدا و استودعك الله و اقرء علي ولدي السلام الي يوم القيامة.
به نام خداوند بخشنده مهربان
اين وصيت نامه فاطمه(سلام الله عليها) دختر رسول(صلي الله عليه و آله) خداست، در حالي كه وصيت مي كند كه شهادت مي دهم، خدايي جز خداي يگانه نيست و محمد(صلي الله عليه و آله) بنده و پيامبر اوست و بهشت حق است و آتش جهنم حق است و روز قيامت فرا خواهد رسيد، شكي در آن نيست و خداوند مردگان را زنده وارد محشر مي كند.
اي علي! من فاطمه(سلام الله عليها) دختر محمد(صلي الله عليه و آله) هستم، خدا مرا به ازدواج تو درآورد، تا در دنيا و آخرت براي تو باشم. تو از ديگران بر من سزاوارتري، حنوط و غسل و كفن كردن مرا در شب به انجام رسان و شب بر من نماز بگزار و شب مرا دفن كن و هيچ كسي را اطلاع نده!
تو را به خدا مي سپارم و بر فرزندانم تا روز قيامت سلام و درود مي فرستم.

برچسبها: وصيت نامه, حضرت زهرا, مظلوم عالم, مادر سادات
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَباعَبْدِاللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ رَسُولِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا خِيَرَةَ اللَّهِ و َابْنَ خِيَرَتِهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ اَميرِالْمُؤْمِنينَ و َابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيّينَ
سلام بر تو اى ابا عبداللّه، سلام بر تو اى فرزند رسول خدا، سلام بر تو اى برگزيده خدا و فرزند برگزيده اش، سلام بر تو اى فرزند امير مؤمنان و فرزند آقاى اوصياء
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ فاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِساَّءِ الْعالَمينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا ثارَ اللَّهِ وَ ابْنَ ثارِهِ وَ الْوِتْرَ الْمَوْتُورَ
سلام بر تو اى فرزند فاطمه بانوى زنان جهانيان، سلام بر تو اى که خدا خونخواهيش کند و فرزند چنين کسى و اى کشته اى که انتقام کشتگانت نگرفتى
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِكَ عَلَيْكُمْ مِنّى جَميعاً سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَ بَقِىَ اللَّيْلُ وَالنَّهارُ
سلام بر تو و بر روانهائى که فرود آمدند به آستانت، بر شما همگى از جانب من سلام خدا باد هميشه تا من برجايم و برجا است شب و روز
يا اَباعَبْدِاللَّهِ لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ الْمُصيبَةُ بِكَ عَلَيْنا وَ عَلى جَميعِ اَهْل ِالاِْسْلامِ
اى ابا عبداللّه براستى بزرگ شد سوگوارى تو و گران و عظيم گشت مصيبت تو بر ما و بر همه اهل اسلام
و َجَلَّتْ وَ عَظُمَتْ مُصيبَتُكَ فِى السَّمواتِ عَلى جَميعِ اَهْلِ السَّمواتِ فَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً اَسَّسَتْ اَساسَ الظُّلْمِ وَ الْجَوْرِ عَلَيْكُمْ اَهْلَ الْبَيْتِ
و گران و عظيم گشت مصيبت تو در آسمانها بر همه اهل آسمانها پس خدا لعنت کند مردمى را که ريختند شالوده ستم و بيدادگرى را بر شما خاندان
وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَقامِكُمْ و َاَزالَتْكُمْ عَنْ مَراتِبِكُمُ الَّتى رَتَّبَكُمُ اللَّهُ فيها
و خدا لعنت کند مردمى را که کنار زدند شما را از مقام مخصوصتان و دور کردند شما را از آن مرتبه هائى که خداوند آن رتبه ها را به شما داده بود
و َلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً قَتَلَتْكُمْ وَ لَعَنَ اللَّهُ الْمُمَهِّدينَ لَهُمْ بِالتَّمْكينِ مِنْ قِتالِكُمْ
و خدا لعنت کند مردمى که شما را کشتند و خدا لعنت کند آنانكه تهيه اسباب کردند براى کشندگان شما تا آنها توانستند با شما بجنگند
بَرِئْتُ اِلَى اللَّهِ وَ اِلَيْكُمْ مِنْهُمْ وَ مِنْ اَشْياعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ وَ اَوْلِياَّئِهِم
بيزارى جويم بسوى خدا و بسوى شما از ايشان و از پيروان و دنبال روندگانشان و دوستانشان
يا اَباعَبْدِاللَّهِ اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَكُمْ اِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ
اى اباعبداللّه من تسليمم و در صلحم با کسى که با شما در صلح است و در جنگم با هر کس که با شما در جنگ است تا روز قيامت
وَ لَعَنَ اللَّهُ آلَ زِيادٍ وَ آلَ مَرْوانَ وَ لَعَنَ اللَّهُ بَنى اُمَيَّةَ قاطِبَةً وَ لَعَنَ اللَّهُ ابْنَ مَرْجانَةَ
و خدا لعنت کند خاندان زياد و خاندان مروان را و خدا لعنت کند بنى اميه را همگى و خدا لعنت کند فرزند مرجانه (ابن زياد) را
وَ لَعَنَ اللَّهُ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ لَعَنَ اللَّهُ شِمْراً وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً اَسْرَجَتْ وَ اَلْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتالِكَ
خدا لعنت کند عمر بن سعد را و خدا لعنت کند شمر را و خدا لعنت کند مردمى را که اسبها را زين کردند و دهنه زدند و به راه افتادند براى پيكار با تو
بِاَبى اَنْتَ وَ اُمّى لَقَدْ عَظُمَ مُصابى بِكَ فَاَسْئَلُ اللَّهَ الَّذى اَکْرَمَ مَقامَكَ
پدر و مادرم بفدايت که براستى بزرگ شد مصيبت تو بر من پس مى خواهم از آن خدائى که گرامى داشت مقام تو را
وَ اَکْرَمَنى بِكَ اَنْ يَرْزُقَنى طَلَبَ ثارِكَ مَعَ اِمامٍ مَنْصُورٍ مِنْ اَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ و َآلِهِ
و گرامى داشت مرا بخاطر تو که روزيم گرداند خونخواهى تو را در رکاب آن امام يارى شده از خاندان محمد صلى اللّه عليه و آله
اَللّهُمَّ اجْعَلْنى عِنْدَكَ وَجيهاً بِالْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلامُ فِى الدُّنْيا وَ الاْخِرَةِ
خدايا قرار ده مرا نزد خودت آبرومند بوسيله حسين عليه السلام در دنيا و آخرت
يا اَباعَبْدِاللَّهِ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلى اللَّهِ وَ اِلى رَسُولِهِ وَ اِلى اميرِالْمُؤْمِنينَ وَ اِلى فاطِمَةَ وَ اِلَى الْحَسَنِ
اى اباعبداللّه من تقرب جويم به درگاه خدا و پيشگاه رسولش و اميرالمؤ منين و فاطمه و حسن
وَ اِلَيْكَ بِمُوالاتِكَ وَ بِالْبَراَّئَةِ [مِمَّنْ قاتَلَكَ وَ نَصَبَ لَكَ الْحَرْبَ وَ بِالْبَرائَةِ مِمَّنْ اَسَّسَ اَساسَ الظُّلْمِ وَ الْجَوْرِعَلَيْكُمْ
شما بوسيله دوستى تو و بوسيله بيزارى از کسى که با تو مقاتله کرد و جنگ با تو را برپا آرد و به بيزارى جستن از آسى آه شالوده ستم و ظلم بر شما را ريخت
وَ اَبْرَءُ اِلَى اللّهِ وَ اِلى رَسُولِهِ] مِمَّنْ اَسَسَّ اَساسَ ذلِكَ وَ بَنى عَلَيْهِ بُنْيانَهُ وَ جَرى فى ظُلْمِهِ وَ جَوْرِهِ عَلَيْكُمْ وَ على اَشْياعِكُمْو
و بيزارى جويم بسوى خدا و بسوى رسولش از کسى که پى ريزى کرد شالوده اين کار را و پايه گذارى کرد بر آن بنيانش را و دنبال کرد ستم و ظلمش را بر شما و بر پيروان شما
بَرِئْتُ اِلَى اللَّهِ وَ اِلَيْكُمْ مِنْهُمْ وَ اَتَقَرَّبُ اِلَى اللَّهِ ثُمَّ اِلَيْكُمْ بِمُوالاتِكُمْ وَ مُوالاةِ وَلِيِّكُمْ
بيزارى جويم بدرگاه خدا و به پيشگاه شما از ايشان و تقرب جويم بسوى خدا سپس بشما بوسيله دوستيتان و دوستى دوستان شما
وَ بِالْبَرآئَةِ مِنْ اَعْداَّئِكُمْ وَ النّاصِبينَ لَكُمُ الْحَرْبَ وَ بِالْبَرآئَةِ مِنْ اَشْياعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ
و به بيزارى از دشمنانتان و برپا کنندگان (و آتش افروزان ) جنگ با شما و به بيزارى از ياران و پيروانشان
اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَكُمْ وَ وَلِىُّ لِمَنْ والاکُمْ وَ عَدُوُّ لِمَنْ عاداکُمْ
من در صلح و سازشم با کسى که با شما در صلح است و در جنگم با کسى که با شما در جنگ است و دوستم با کسى که شما را دوست دارد و دشمنم با کسى که شما را دشمن دارد
فَاَسْئَلُ اللَّهَ الَّذى اَکْرَمَنى بِمَعْرِفَتِكُمْ وَمَعْرِفَةِ اَوْلِياَّئِكُمْ وَ رَزَقَنِى الْبَراَّئَةَ مِنْ اَعْداَّئِكُمْ
و درخواست کنم از خدائى که مرا گرامى داشت بوسيله معرفت شما و معرفت دوستانتان و روزيم کند بيزارى جستن از دشمنانتان را
اَنْ يَجْعَلَنى مَعَكُمْ فِى الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ وَاَنْ يُثَبِّتَ لى عِنْدَآُمْ قَدَمَ صِدْقٍ فِى الدُّنْيا وَ الاْخِرَةِ
به اينكه قرار دهد مرا با شما در دنيا و آخرت و پابرجا دارد براى من در پيش شما گام راست و درستى (و ثبات قدمى ) در دنيا و آخرت
وَ اَسْئَلُهُ اَنْ يُبَلِّغَنِى الْمَقامَ الْمَحْمُودَ لَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ وَ اَنْ يَرْزُقَنى طَلَبَ ثارى مَعَ اِمامٍ هُدىً ظاهِرٍ ناطِقٍ [بِالْحَقِّ] مِنْكُمْ
و از او خواهم که برساند مرا به مقام پسنديده شما در پيش خدا و روزيم کند خونخواهى شما را با امام راهنماى آشكار گوياى [به حق] که از شما (خاندان ) است
وَ اَسْئَلُ اللَّهَ بِحَقِّكُمْ وَبِالشَّاْنِ الَّذى لَكُمْ عِنْدَهُ اَنْ يُعْطِيَنى بِمُصابى بِكُمْ اَفْضَلَ ما يُعْطى مُصاباً بِمُصيبَتِهِ مُصيبَةً ما اَعْظَمَه
و از خدا خواهم به حق شما و بدان منزلتى که شما نزد او داريد ، که عطا کند به من بوسيله مصيبتى که از ناحيه شما به من رسيده بهترين پاداشى را که مى دهد به يك مصيبت زده از مصيبتى که ديده
وَ اَعْظَمَ رَزِيَّتَها فِى الاِْسْلامِ وَ فى جَميعِ السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ اَللّهُمَّ اجْعَلْنى فى مَقامى هذا مِمَّنْ تَنالُهُ مِنْكَ صَلَواتٌ وَ رَحْمَةٌ وَ مَغْفِرَةٌ
براستى چه مصيبت بزرگى و چه داغ گرانى بود در اسلام و در تمام آسمانها و زمين خدايا چنانم کن در اينجا که ايستاده ام از کسانى باشم که برسد بدو از ناحيه تو درود و رحمت و آمرزشى
اَللّهُمَّ اجْعَلْ مَحْياىَ مَحْيا مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ مَماتى مَماتَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
خدايا قرار ده زندگيم را زندگى محمد و آل محمد و مرگم را مرگ محمد و آل محمد
اَللّهُمَّ اِنَّ هذا يَوْمٌ تَبرَّکَتْ بِهِ بَنُو اُمَيَّةَ وَ ابْنُ آکِلَةِ الَْآکبادِ اللَّعينُ ابْنُ اللَّعينِ عَلى لِسانِكَ وَ لِسانِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ
خدايا اين روز روزى است که مبارك و ميمون دانستند آنرا بنى اميه و پسر آن زن جگرخوار (معاويه ) آن ملعون پسر ملعون (آه لعن شده ) بر زبان تو و زبان پيامبرت که درود خدا بر او و آلش باد
فى کُلِّ مَوْطِنٍ وَ مَوْقِفٍ وَقَفَ فيهِ نَبِيُّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ
در هر جا و هر مكانى که توقف کرد در آن مكان پيامبرت صلى اللّه عليه و آله
اَللّهُمَّ الْعَنْ اَباسُفْيانَ وَ مُعوِيَةَ وَ يَزيدَ بْنَ مُعاوِيَةَ عَلَيْهِمْ مِنْكَ اللَّعْنَةُ اَبَدَ الاْبِدينَ
خدايا لعنت کن ابوسفيان و معاويه و يزيد بن معاويه را که لعنت بر ايشان باد از جانب تو براى هميشه
وَ هذا يَوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلُ زِيادٍ وَ آلُ مَرْوانَ بِقَتْلِهِمُ الْحُسَيْنَ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيْهِ
و اين روز روزى است که شادمان شدند به اين روز دودمان زياد و دودمان مروان بخاطر کشتنشان حضرت حسين صلوات اللّه عليه
اَللّهُمَّ فَضاعِفْ عَلَيْهِمُ اللَّعْنَ مِنْكَ وَ الْعَذابَ [الاَْليمَ] اَللّهُمَّ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَيْكَ فى هذَ الْيَوْمِ وَ فى مَوْقِفى هذا
خدايا پس چندين برابر کن بر آنها لعنت خود و عذاب دردناك را خدايا من تقرب جويم بسوى تو در اين روز و در اين جائى که هستم
وَ اَيّامِ حَياتى بِالْبَراَّئَهِ مِنْهُمْ وَاللَّعْنَةِ عَلَيْهِمْ وَ بِالْمُوالاتِ لِنَبِيِّكَ وَ آلِ نَبِيِّكَ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمُ اَلسَّلامُ
و در تمام دوران زندگيم به بيزارى جستن از اينها و لعنت فرستادن بر ايشان و بوسيله دوست داشتن پيامبرت و خاندان پيامبرت که بر او و بر ايشان سلام باد
پس مى گویى صد مرتبه:
اَللّهُمَّ الْعَنْ اَوَّلَ ظالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ آخِرَ تابِعٍ لَهُ عَلى ذلِكَ
خدايا لعنت کن نخستين ستمگرى را که بزور گرفت حق محمد و آل محمد را و آخرين کسى که او را در اين زور و ستم پيروى کرد
اَللّهُمَّ الْعَنِ الْعِصابَةَ الَّتى جاهَدَتِ الْحُسَيْنَ وَ شايَعَتْ وَ بايَعَتْ وَ تابَعَتْ عَلى قَتْلِهِ اَللّهُمَّ الْعَنْهُمْ جَميعاً
خدايا لعنت کن بر گروهى که پيكار کردند با حسين عليه السلام و همراهى کردند و پيمان بستند و از هم پيروى کردند براى کشتن آن حضرت خدايا لعنت کن همه آنها را
پس مى گویى صد مرتبه:
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ ي اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِكَ عَلَيْكَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ [اَبَداً] ما بَقيتُ وَ بَقِىَ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِيارَتِكُمْ
سلام بر تو اى ابا عبداللّه و بر روانهائى که فرود آمدند به آستانت ، بر تو از جانب من سلام خدا باد هميشه تا من زنده ام و برپا است شب و روز و قرار ندهد اين زيارت را خداوند آخرين بار زيارت من از شما
اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ
سلام بر حسين و بر على بن الحسين و بر فرزندان حسين و بر اصحاب و ياران حسين
پس مى گویى:
اَللّهُمَّ خُصَّ اَنْتَ اَوَّلَ ظالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنّى وَ ابْدَاءْ بِهِ اَوَّلاً ثُمَّ الثّانِىَ وَالثّالِثَ وَ الرّابِعَ
خدايا مخصوص گردان نخستين ستمگر را به لعنت من و آغاز کن بدان لعن اولى را و سپس دومى و سومى و چهارمى را
اَللّهُمَّ الْعَنْ يَزيدَ خامِساً وَ الْعَنْ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ زِيادٍ وَ ابْنَ مَرْجانَةَ وَ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ شِمْراً وَ آلَ اَبى سُفْيانَ وَ آلَ زِيادٍ وَ آلَ مَرْوانَ اِلى يَوْمِ الْقِيمَةِ
خدايا لعنت کن يزيد را در مرتبه پنجم و لعنت کن عبيداللّه پسر زياد و پسر مرجانه را و عمر بن سعد و شمر و دودمان ابوسفيان و دودمان زياد و دودمان مروان را تا روز قيامت
پس به سجده مى روى و مى گویى:
اَللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشّکِرينَ لَكَ عَلى مُصابِهِمْ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلى عَظيمِ رَزِيَّتى
خدايا مخصوص تو است ستايش سپاسگزاران تو بر مصيبت زدگى آنها، ستايش خداى را بر بزرگى مصيبتم
اَللّهُمَّ ارْزُقْنى شَفاعَةَ الْحُسَيْنِ يَوْمَ الْوُرُودِ وَ ثَبِّتْ لى قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَكَ مَعَ الْحُسَيْنِ وَ اَصْحابِ الْحُسَيْنِ الَّذينَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلامُ
خدايا روزيم گردان شفاعت حسين عليه السلام را در روز ورود (به صحراى قيامت ) و ثابت بدار گام راستيم را در نزد خودت با حسين عليه السلام و ياران حسين آنانكه بى دريغ دادند جان خود را در راه حسين عليه السلام.
احادیثی از پیشوایان معصوم رسیده است که در آنها دربارهی روابط همسایگان در آخرالزمان سخن به میان آمده است؛ از جمله: همسایه، همسایهاش را میآزارد و کسی مانع او نمی شود.
همسایه از ترس از زبان همسایهاش به او احترام میگذارد.همسایه به همسایه جفا میکند.
فتنه های شیطان در زمان ظهور امام مهدی علیه السلام
پس از آن که نام مقدس حضرت مهدی علیه السلام از آسمان ندا داده میشود، شیطان دست به کار میشود و برای گمراهی و ایجاد شک و تردید در مردم، آنها را به سوی شخص دیگری فرا میخواند. زراره از امام صادق علیه السلام پرسید:« تعجب میکنم که مردم با وجود معجزاتی که از حضرت مهدی علیه السلام میبینند ــ مانند فرورفتن سپاه در بیدا و ندای آسمانی ــ چطور با او میجنگند؟» امام فرمود:« شیطان آنها را رها نمیکند و همانگونه که در روز عقبه، خطاب به رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم ندا داد، اواخر شب در آسمان درباره مردی از بنیامیه ندا سر میدهد که «همانا فلانی و پیروانش رستگارند.» و مردم را به شک میاندازد.»
امام باقر علیه السلام: « در پایان روز، ابلیس ملعون ندا میدهد که « فلانی مظلوم کشته شد » و به این صورت، مردم را به شک میاندازد و آنان را دچار فتنه و آشوب میکند.»
بی ارزش شدن خون مردم
پیش از ظهور حضرت مهدی علیه السلام قتل و خونریزی در نظر مردم کم اهمیت شمرده می شود. در این باره احادیثی از پیشوایان معصوم می خوانیم:
امام صادق علیه السلام فرمود:« مردم صرفا بر اساس ظن و گمان کشته می شوند.» و نیز فرمود:« ریختن خون دیگران بی اهمیت و سبک شمرده می شود.» و نیز:« قتل و آدم کشی زیاد می شود.»
امام باقر علیه السلام فرمود:« گروهی از مسلمانان گروه دیگری از مسلمانان را میکشند.»
تدریجی بودن نشانه های ظهور امام مهدی علیه السلام
نشانههای ظهور امام زمان علیه السلام در طول زمان به تدریج آشکار میشود. در این باره امام علی علیه السلام فرموده است:« ظهور مهدی علیه السلام، نشانههایی دارد که بعضی از آنها پس از بعضی دیگر به وقوع میپیوندد.» و امام صادق علیه السلام نیز فرموده است:« نشانههای ظهور مهدی علیه السلام، همانند دانههای تسبیح، یکی پس از دیگری میآید.»
گسسته شدن پیوند خویشاوندی
دربارهی از هم گسستگی پیوند خویشاوندی پیش از ظهور حضرت مهدی علیه السلام احادیث متعددی از پیشوایان معصوم علیهم السلام رسیده است؛ از جمله:
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:« (در آن زمان) مردم به برادرانشان هم حسد میورزند.»
علی علیه السلام فرمود:« (در آن زمان) حقوق خویشاوندان تضییع می گردد.» و نیز فرمود:« زمانی خواهد رسید که مردم صله رحم را منت به حساب میآورند.» امام صادق علیه السلام فرمود:« (در آن زمان) پیوند خویشاوندی گسسته میشود.»
شکسته شدن حرمت انسان
در زمان غیبت حضرت مهدی علیه السلام حرمت انسان ها شکسته میشود. در احادیث پیشوایان معصوم چنین آمده است:
کسی که مردم از قدرتش می ترسند، انسان شریف را به ذلت و خواری وا می دارد.
پیامبر اکرم ‹ص›: « حضرت مهدی (علیه السلام) هنگامی ظهور می کند که قوی به ضعیف رحم نمی کند. »
جدا شدن مردم بر اثر بلا و گرفتاری
منصور بن حازم گوید: امام صادق علیه السلام به من فرمود: « ای منصور! این امر تحقق نخواهد یافت مگر پس از یأس و نومیدی نه به خدا سوگند، تا از هم جدا شوید { خوب و بد از یکدیگر جدا شوند } نه به خدا سوگند، تا به بلا گرفتار شوید نه به خدا سوگند، تا بدبخت شود آنکه بدبخت می شود و سعادتمند گردد آن کس که سعادتمند می گردد.»
رویارویی امام مهدی علیه السلام با جاهلان
امام صادق علیه السلام فرمود:« وقتی قائم ما علیه السلام ظهور کند، با جاهلان بیشتری نسبت به جاهلان زمان جاهلیت رو به رو میگردد. رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در حالی به سوی مردم آمد که آنان سنگ و چوب تراشیده را میپرستیدند، ولی وقتی قائم علیه السلام ظهور میکند، به سوی مردمی میآید که همگی قرآن را علیه او تفسیر و با آن استدلال میکنند. به خدا سوگند، مهدی علیه السلام، عدالت خود را در خانههای آنان وارد میکند، همانگونه که سرما و گرما وارد میشود.»
منبع:رشد
گردآوری:گروه دین و اندیشه سایت تبیان زنجان
http://tebyan-zn.ir/Religion_Thoughts.html
در رابطه با این پرسش باید توجه داشت كه وقت ظهور حضرت مهدی (عج) طبق روایات و اخبار یك امر ناگهانی و جزء اسرار الهی است كه هیچ كس از آن آگاهی ندارد. بنابراین اگر منظور از سؤال، شناخت دقیق وقت ظهور باشد پاسخ منفی است چون این موضوع برای احدی معلوم نمی باشد و اگر كسی برای ظهور حضرت تعیین وقت نماید و تاریخ و زمان برای آن ذكر كند بدون شك دروغ بافته است و ائمه معصومین ـ علیهم السلام ـ چنین كسی را دروغگو نامیده اند.
امام صادق ـ علیه السلام ـ فرمودند: «تعیین كنندگان وقت ظهور دروغ می گویند.
تعجیل كنندگان وقت ظهور دروغ می گویند، تعجیل كنندگان هلاك می گردند و تسلیم
شوندگان نجات می یابند و به سوی ما اهل بیت رجوع و بازگشت می نمایند.»[1]
خود حضرت بقیة الله (عج) می فرماید: «و اما ظهور فرج بسته به ارادة خدای متعال
دارد كسانی كه برای ظهور، وقت تعیین كنند دروغگو هستند.»[2]
طبق این دسته روایات احدی از وقت ظهور حضرت ـ علیه السلام ـ باخبر نمی باشد اما اینكه آیا خود حضرت از وقت ظهورش به علم غیب آگاهی دارد و یا نه؟ مطلب دیگری است كه در بحث ما ثمره عملی ندارد. آنچه مسلم است این است كه كسی دیگر از این موضوع اطلاعی ندارند و بهمین جهت حق اظهار نظر در این خصوص را نخواهند داشت.ولی اگر منظور از «این عصر، عصر ظهور است» این باشد كه در این عصر نشانه های نزدیك شدن زمان ظهور، مشاهده می شود و شرائط بگونة پیش می رود كه امید رسیدن به عصر ظهور را نوید می دهد، چنین سخنی صحیح و بجا است زیرا گرچه نمی توان از تعیین وقت ظهور حرفی به میان آورد ولی با توجه به روایات زیادی كه در رابطه با علائم ظهور حضرت وارد شده است، قیام حضرت منوط به مساعد شدن شرایط طبیعی و جهانی از یكسو، و آمادگی عمومی از سوی دیگر می باشد. از این نظر می توان گفت كه: با توجه به شرایط جهانی، گو اینكه سمت و سوی تحولات و رخدادها، سهولت ارتباطات و وابستگی جوامع امروزی، رشد صنعت و تكنولوژی اطلاعات و... زمینه را برای چنین رخداد عظیمی به تدریج آماده می كند و از نظر افكار عمومی نیز توجهات مردم نسبت به حضرت ـ علیه السلام ـ به شدت رو به افزایش است و برخی از صاحب نظران مثل آیت الله العظمی مكارم شیرازی از این مسأله به عنوان «ظهور صغرا» یاد نموده است.
ایشان در این زمینه می گوید: همانطور كه برای حضرت مهدی (عج) یك غیبت صغرا و یك غیبت كبری است برای ظهورش نیز یك ظهور صغرا و یك ظهور كبری است مانند موقعی كه آفتاب می خواهد طلوع كند قرص خورشید هنوز پیدا نشده اما هوا نیمه روشن است و بعد خورشید دیده می شود ظهور حضرت نیز چنین است در ظهور صغرا توجه مردم به امام زمان (عج) زیاد می شود و همه جا صحبت از امام زمان (عج) است و جلسات امام زمان (عج) پرشور و همه جاگیر می شود طوری كه مردم تشنه می شوند و خود را آماده می كنند. ما تصور می كنیم كه در این عصر و زمان، ما ان شاء الله، در بین الطلوعین ظهور حضرت مهدی (عج) قرار داریم.»[3]
نتیجه اینكه: بررسی شرایط جهانی و تحلیل روند تحولات و در نتیجه خوش بینی نسبت به نزدیك شدن به عصر ظهور، مطلبی است عقلائی و صحیح كه از مطالعة وضعیت اجتماعی و نگاهی به شرایط جهانی بدست می آید. آنچه مردود و بی اساس است و در روایات به شدت از آن نهی شده و علمای شیعه یكصدا به آن مخالفت نموده می كنند تعیین وقت ظهور است.
منابع جهت مطالعة بیشتر:
1. عصر ظهور، علی كورانی، سازمان تبلیغات اسلامی.
2. امامت، غیبت، ظهور، مسجد مقدس جمكران، واحد تحقیقات.
امام محمدباقر ـ علیه السلام ـ فرمود:
«منتظران ما بارها غربال می شوند تا تنها راد مردان یكرنگ و یكدل در جبهه حق و پادگان ولیّ قائم باقی بمانند.»
شیخ طوسی، الغیبة، ص 239، مكتبة نینوا
--------------------------------------------------------------------------------
[1] . الغیبه نعمانی، ص 204، باب 11، حدیث 8، چاپ اول 1422، نشر انوار الهدی، قم.
[2] . كمال الدین و تمام النعمه، شیخ صدوق، ص 484، «نقل از یكصد پرسش و پاسخ ـ رجالی تهران ـ ص 160».
[3] . فصلنامة انتظار، شماره 5، ص 24 «با اندك تغییر و تخلیص».

« و خلَّف فينا رايةَ الحقِّ ، مَن تَقدَّمها مَرق ، و مَن تَخلَّف عَنها زَهق ، و مَن لَزِمها لَحَق ، دليلُها مَكيثُ الكَـلام ، بَطـِىءُ القِيام ، سَريعٌ إذا قَام ، فإذا أنتُم أَلَنتم لَه رِقابَكم
، و أَشَرتم إليه بِـأَصابِعِكم جاءَهُ المَوتُ فذَهَب بِه فَلَبِثتُم بَعدَه ماشاءَ اللهُ ، حتَّى يُطلِعَ اللهُ لَكم مَن يَجمَعُكم ، و يَضُـمُّ نَشرَكم ، فلاتَطمَعوا فِى غَيرِ مُقبِل ، و لاتَيأَسُوا
مِن مُدْبِر ، فإنَّ المُدْبرَ عَسى أن تَزِلَّ بِهِ إِحدَى قائِمَتَـيْهِ ، و تَثبُتَ الأُخرَى ، فَتَرجِعَا حتَّى تَثْبُـتا جَمِيعاً »
او ( پيامبر ) پرچم حق را برافراشت و در ميان ما به يادگار گذارد; آن كس كه از زير سايه اين پرچم پاى پيش نهد از شريعت اسلام خارج گردد; و آن كس كه از پيرويش سر باز زند به هلاكت رسد; و سرانجام كسيكه زير سايه اين پرچم به پيش رود راه سعادت پيموده و به آن دست يابد.
ادامه مطلب را بخوانید.
در حالی که اطلاعات ما از این موضوع خصوصا جزئیات آن، منحصر در اخباری است که ائمه در برههای خاص از زمان بیان داشته اند و طبیعی است که مفاهیم مورد نظر خود را باید در غالب الفاظی قابل فهم برای مخاطبان ارائه می کردهاند؛ و ازطرفی باتوجه به گذرا بودن زمان و سیر تکاملی آن؛ مصادیق الفاظ تغییر یافتهاند[1]؛ این تغییر باعث شده است که عدهای تعابیر اولیه را نپذیرند و آنها را دستمایه ای برای مخدوش کردن اصل موضوع بدانند.
یکی از این موارد سلاح امام زمان است. که در مواردی از آن با نام شمشیر یاد شده است. و باعث طرح شبهاتی در این خصوص شده است. در حالی که میتوان با استفاده از خود روایات و اصول کلی غیر قابل تردید پاسخ این شبهات را داد و به تنقیح بهتر موضوع پرداخت.
بقیه در ادامه مطلب...
ادامه مطلب را بخوانید.
بقیه در ادامه مطلب
ادامه مطلب را بخوانید.

تو میآیی و ریشه ظلم را میخشکانی و شهد شیرین عدالت را بر تمام جهانیان میچشانی.
تو میآیی و جانی دوباره به بشریت میبخشی.
تو میآیی و آه مظلومان را دامنگیر ظالمان میکنی.
تو میآیی و بدعتها را در هم میشکنی.
تو میآیی و بهار ایمان را در سراسر عالم، به ارمغان میآوری.
تو میآیی و آدمیان را به چکاد معرفت میرسانی.
تو میآیی و دلها را با دم مسیحاییات، دوباره زنده میکنی.
تو میآیی و ولایت علوی را در جهان میگسترانی.
ای زنده کننده اسلام محمدی صلیاللهعلیهوآله !
ای حاصل دردهای علی علیهالسلام !
ای امید دل فاطمه علیهاالسلام !
ای فریاد سکوت حسن علیهالسلام !
ای خونخواه حسین علیهالسلام ! ...تو میآیی، آری تو میآیی.
راز شب تار بر ملا خواهد شد
در راه عزیزیست که با آمدنش
هر قطب نما قبله نما خواهد شد

گلچین جملاتی معنوی در تبیین وظایف منتظران یوسف زهرا سلام الله علیهما که از زبان حجت الحق مرحوم حضرت آیت الله العظمی بهجت به عاشقان درگاه امامت و ولایت تقدیم می گردد:
عبادت درزمان غيبت افضل است
مگر همه سلمان یا ابوذر (رحمهالله) میشوند كه با تمام بلاها، صبركردند و یا مثل «عمار» كه حتى حاضر به كشته شدن گردد؟ در مقاماتى كه آنان بدان رسیدند بسته شده است. تمام دنیا و مافیها ارزش نماز یک شب سلمان (رحمه الله) را ندارد. روى پوست گوسفندى مى نشست، مصلاى عجیب و غریب داشت، و در روایتی اثاثیه و لوازم منزلش را برشمرده: یك پوست، یك كیسه آرد و ...؛ ولى باز گریه میكرده كه فردا بارش سنگین است. سلمان چه مقامى داشت، و ضد او، یعنى معاویه چه مقامى؟ البته چه بسا از این كه فرموده اند: عبادت در غیبت افضل از عبادت در حال حضور است بتوان استفاده كرد كه مقامات بالاترى براى ما ممكن است! مقصودم این است كه اگر ما در زمان حضرت رسول (صلى الله علیه و آله و سلم) بودیم و مى دیدیم كه در اطراف آن تشویق مى شدیم؛ ولى كسى كه آن ها را نمى بیند از تحصیل آن معذور است؛ زیرا تردید براى او حاصل مى شود كه آیا این گونه مقامات براى اوحاصل مىشود یا خیر؟! اما ما نیز از كرامات علما عجایب و غرایبى دیده ایم كه نمى شود بیان كرد و تعجب مىكردیم كه چرا دیگران مى بینند و اسمش را هم نمى آورند؟! ولی نمى دانم چرا باز نسبت به تحصیل آن مقامات بى تفاوت هستیم ؟!
- کسی که حضرت حجت (عجلالله تعالی فرجهالشریف) را بیشتر دوست دارد، بعد از اطاعت خدا در انجام واجبات و ترک محرمات، برای تعجیل در فرج آن حضرت بیشتر دعا کند. بهترین کار برای به هلاکت نیفتادن در آخرالزمان، دعا برای فرج امام زمان (عجلالله تعالی فرجهالشریف) است، البته دعایی که در همه اعمال ما اثر بگذارد. این خیال که حضرت صاحب میشود، مگر امکان دارد آن حضرت حقانیت را تقویت و تاکید نکند؟!
- وای به حال ما اگر در عمل برضد او بکوشیم. این یعنی اینکه تیر را از صاحب آن بگیریم و به سوی او نشانه رویم.
- غیبت امام زمان (عجلالله تعالی فرجهالشریف) مانع ترقی اهل ایمان نیست، بلکه برای آنها، راه نزدیکتر میشود.
- بدون دعا برای تعجیل در فرج، حیاتی برای خود قائل نیستیم. باید به طور جدی از خدا بخواهیم که این کشتی را به ساحل برساند.
«اعظمالله اجورنا بمصابنا بالحسین(ع)و جعلنا و ایاکم منالطالبین بثاره مع ولیهالامامالمهدی من آل محمد:» (3)
خداوند پاداش ما را در عزای مصیبتحسین(ع) بزرگ گرداند و او شما را از جمله کسانی که به همراه ولیاش امام مهدی از آل محمد: به خونخواهی او برمیخیزند قرار دهد.
در یک کلام نام حسین(ع) و مهدی(ع) برای شیعیان یادآور یک حکایت ناتمام است، حکایتی که آغازگر آن حضرت اباعبدالله الحسین(ع) و پایان بخش آن حضرت بقیةاللهالاعظم (ع) است.
در هر حال از آنجا که در اذهان شیعیان این دو وجود مقدس از قرابت و ارتباطی جداییناپذیر برخوردارند. از همین رو مناسب دیدیم که در ایام عزای سرور آزادگان به بخشی از معارف ارزشمندی که از آن حضرت در ارتباط با فرزند ارجمندش حضرت مهدی(ع) رسیده است اشاره کنیم:
ادامه مطلب را بخوانید.
تا سایه سار ذلف تو شد سر پناه من
روشن شد از فروغ نگاهت پگاه من
رو سوی کعبه دارم اگر در نماز خود
محراب ابروی تو بود قبله گاه من
پست است هر چه قامت رعناست دربرم
افتاد چون به قامت سروت نگاه من
هفت آسمان اگر چه ندارم ستاره ای
در آسمان عشق توئی مهر و ماه من
عمرم به انتظار وصال تو گشته طی
رحمی کن از کرم تو به عمر تباه من
از دوریت نمانده مرا صبر و طاقتی
بنگر که هست سینه سوزان گواه من
نبود غمی به دنیی و عقبی مرا دگر
بخشی اگر ز روی عنایت گناه من
پیغام آیت از سر احساس ببر صبا
یکدم نظر کن به گدا ، پادشاه من
این لوح فشرده بیش از هشت هزار نسخه کتاب را معرفی و چکیده کتاب امام مهدی در آینه قلم را در اختیار مهدی پژوهان قرار می دهد.
منابع این کتاب شناسی شامل کتاب، مقاله(اعم از مقاله، نشریات و دایره المعارف) و مجموعه مقالات و پایان نامه ها است و اغلب منابع با مراجعه مستقیم شناسایی شده و به ذکر نام یک منبع در فهرست ها بسنده نشده است.
منابع مربوط به شخصیت، فضایل، مقامات و سیره و تاریخ زندگانی امام مهدی (ع) و اندیشه های مربوط به مهدویت تز موضوعات اصلی این لوح فشرده است که به قیمت 40 هزار ریال و کتاب آن به قیمت 300 هزار ریال در نمایشگاه قرآن به فروش می رسد.
جلد اول کتاب این مجموعه شامل موضوعاتی چون آثار وجودی امام مهدی (عج)، آخرالزمان، ادعیه و زیارات مهدوی، ارتباط با امام مهدی(عج)، اصحاب امام، اماکن منسوب به امام مهدی (عج) انتظار فرج، پاسخ به شبهات مهدوی، توقیعات، جامعه مهدوی حکومت امام مهدی (عج) و جنبه های سیاسی مهدویت است.
همچنین فضایل امام مهدی (عج)، فلسفه مهدویت، کرامت امام مهدی(عج)، گفتمان مهدویت، مادر امام، مدح و ثنای امام، مدعیان دروغین، ملاقات با امام زمان (عج)، موعودباوری، نظریه هایی درباره امام مهدی، نیمه شعبان و وکالت و نیابت برخی از عناوین جلد دوم این کتاب است.
بنابر این گزارش غرفه پایگاه اطلاع رسانی سراسری اسلامی (پارسا) بخش حوزوی هفدهمین نمایشگاه بین المللی قرآن کریم نرم افزار مرجع قرآن را که کارنامه ای کامل از منابع قرآن و علوم قرآنی است را نیز ارایه کرده است.
این نرم افزار شامل اطلاعات 35 هزار منبع درباره قرآن و معارف قرآنی است. کتاب ها، مقاله ها، مجموعه ها، دایره المعارف و پایان نامه هایی که در موضوعاتی چون تفسیر و ترجمه ناسخ و منسوخ، محکم و متشابه، اعجاز قرآن، قسم ها و مثل ها و اوصاف قرآن نگاشته شده است بخشی از منابع معرفی شده در این لوح فشرده است.
در زمینه معارف قرآنی علاوه بر تحقیقات و پژوهش های قرآن پژوهی به آثاری که درباره موضوعات و مفاهیم قرآنی مانند منابعی که به اخلاق قرآنی یا منابع فقهی، فلسفی، کلامی و اقتصادی با رویکرد قرآنی پرداخته اند نیز معرفی شده است.
مرجع قرآن کریم بدون محدویت زمانی و تاریخی به معرفی تالیفات چاپ شده نویسندگان ایرانی و خارجی از طریق ارایه اطلاعات ماخذ شناسی، چکیده، تصویر روی جلد به همراه قابلیت جستجو در موضوعات ناشران و نشریات پرداخته است.
السلام علیک یا ابا عبدالله (ع)
آجرک الله یا بقیت الله فی مصیبت جدک الحسین (ع)
سلام بر احیاء کننده دین خدا بعد از کفر، سلام خدا بر منتقم خون حسین (ع)، سلام بر امامی که دیدگانمان در انتظار اوست، مهدی آل محمد(ص) تسلیت،تسلیت،تسلیت.....
چرا همه غرب و شرق، جن و انس همه و همه بسیج شدند برای نابودی شیعه؟ چرا؟ ، چرا وهابیت خبیث دستور قتل عام شیعیان رو صادر می کنه و حتی ثواب بهشت رو عطا می کنه؟ ، چرا بین این همه فرق اسلامی فقط شیعیان باید نابود شوند؟ چرا؟ و.....
به امید خدا می خوام جواب سوالات بالا رو براتون از روز روشن تر کنم ان شاء الله، توجه کنید:
اعتقادات شیعه:
الف) در بین فرق اسلامی که نزدیک به 80 فرقه شایدم بیشتر، تنها شیعه هست که اولا به 12 امام اعتقاد راسخ داره و هر حدیثی که مشخص بشه واقعا از طرف ائمه معصومین (ع) رسیده، حکم حرف خدا رو داره و مو، لای درزش نمیره.ب) فقط شیعه هست که اعتقاد صحیح همراه با مدرک و سند معتبر در خصوص امام دوازدهم (ع) و مسائل مربوط به غیبت، طول عمر، جوان ماندن، ظهور و.. داره، فقط شیعه به معنای واقعی منتظر حکومت عدل الهی در سرتاسر جهان هست، و با تمام قوا تا پای جان بر این اعتقاد خودش ایستاده و کوتاه بیا نیست.
ج) فقط شیعه در تبعیت از مولای آزادگان جهان امام حسین (ع) در راه حق و مبارزه با باطل ایستاده، و از دشمن هیچ هراسی نداره و هر چقدر تحریم و تهدید کنند نه تنها ذره ای از ارزشهای خودش کوتاه نمیاد بلکه بر این اعتقادش هر روز و هر روز راسخ تر میشه.
ادامه مطلب را بخوانید.

نخستين نشانه اى كه با مشاهده آن مى توان نزديك شدن هر انقلابى ـ از جمله اين انقلاب بزرگ را ـ پيش بينى كرد گسترش ظلم و جور و فساد و تجاوز به حقوق ديگران و انواع مفاسد اجتماعى و انحرافات اخلاقى است كه خود عامل توسعه فساد در جامعه است.
از جمله، در روايتى از امام صادق(عليه السلام) اشاره به دهها نوع از اين مفاسد كه قسمتى از آن جنبه اجتماعى و سياسى و قسمتى جنبه اخلاقى دارد; شده است كه مطالعه آن انسان را عميقاً در فكر فرو مى برد.
ما ذيلا قسمتى از متن روايات مزبور را با تلخيص، و سپس ترجمه آن را براى آنها كه به ادبيّات عرب آشنائى كامل ندارند مى آوريم: بحارالانوار، ج 52، ص 256 تا 260
امام صادق(عليه السلام) به يكى از ياران خود گفت:
ادامه مطلب را بخوانید.

ای مردم، گناه نکردن از توبه کردن آسانتر است. خدا رحمت کند کسی را که با خواستههای دل خود مبارزه کند، و خود را از جهنم دو دنیا نجات دهد.
ای مردم، برای انسانیت و دینداری نشانههایی است:
1) راستگویی در تمام امور.
2) امانتداری در هرحال.
3) وفای به عهد، با هرکسی عهدی کردید وفا کنید.
4) صلهرحم با مردمی که دینت را نابود نکنند.
5) ترحم بر ناتوانان.
6) کم گفتگو کردن با زنان، مگر در راه حق و خداشناسی باشد.
7) بخشش به همه مردم.
8) خوشخویی که از راه خدا خارج نشوی.
9) بردباری کامل.
10) پیروی از دانش دینی.
11) سعی کنید خود را به خدا نزدیک کنید، با عمل کردن به قرآن و سنت رسولالله (ص).
عید غدیر بر تمامی شیعیان جهان مبارک باد



صداي پاي عيد مي آيد
عيد قربان عيد پاک ترين عيدها است
عيد سر سپردگي و بندگي است.
عيد بر آمدن انساني نو از خاکسترهاي خويشتن خويش است.
عيد قربان عيد نزديک شدن دلهايي است که به قرب الهي رسيده اند.
عيد قربان عيد بر آمدن روزي نو و انساني نو است
نگارنده: این فرمایش بدان دلیل بوده است كه امام باقر (ع) شكافتن زمین را از برخى جهات بهتر مىدانسته اگر چه فضیلت لحد بالاتر بوده است.
كلینى به سند خود از امام صادق (ع) نقل كرده است كه فرمود: پدرم هر آنچه از كتب و سلاح و آثار و امانات انبیاء در نزد خود داشت، به من به ودیعتسپرد. پس چون لحظه وفاتش فرارسید به من گفت: چهار شاهد فرابخوان. من چهار تن از قریش را دعوت كردم كه یكى از آنان نافع مولاى عبد الله بن عمر بود.
پس به من فرمود: «بنویس این چیزى است كه یعقوب فرزندانش را بدان وصیت كرد كه اى فرزندانم خداوند دین را براى شما برگزید، پس نمیرید مگر آنكه تسلیم رضاى خداوند باشید. »و وصیت كرد محمد بن على به جعفر بن محمد و به وى فرمان مىدهد كه او را به جامه بردى كه هر جمعه در آن نماز مىخواند كفن كند و عمامهاش را بر سرش بندد و قبر او را چهار گوش و با فاصله چهار انگشت از زمین بلندتر قرار دهد و در موقع دفن بندهاى كفن او را باز كند.
سپس به شهود فرمود: بازگردید خداوند شما را رحمت كند!امام صادق (ع) گفت: به پدرم گفتم: اى پدر!در این وصیت چه بود كه بر آن شاهد طلب كردى؟فرمود: پسرم!خوش نداشتم پس از من با تو به نزاع برخیزند به این بهانه كه به تو وصیت نكردهام و مىخواستم بدین وسیله حجت و دلیلى براى تو قرار داده باشم. در حقیقت امام (ع) مىخواست به این وسیله همگان بدانند كه جعفر بن محمد (ع) ، وصى و جانشین و امام بعد از اوست.
كلینى در كافى به سند خود از امام صادق (ع) روایت كرده است كه فرمود: پدرم روزى در ایام بیماریش به من گفت: پسرم گروهى از قریشیان ساكن مدینه را بدینجا فراخوان تا آنها را گواه بگیرم. من نیز چنین كردم. پس امام در حضور آنان به من فرمود: اى جعفر هنگامى كه من دنیا را وداع گفتم مرا بشوى و كفن كن و قبرم را چهار انگشتبالاتر از زمین قرار ده و بر آن آب بپاش. چون گواهان رفتند به پدرم عرض كردم: اگر مرا (در خلوت هم) به این كارها امر مىكردى، انجام مىدادم. چرا درخواستى تا عدهاى را به عنوان شاهد به نزدت بیاورم؟ فرمود: پسرم مىخواستم با تو نزاع نكنند. (یعنى در امامت و خلافت از پس من با تو نزاع نكنند و بدانند كه تو وصى منى) .
كلینى در كافى به سند خود از امام صادق (ع) نقل كرده است كه فرمود: پدرم در وصیتش نوشته بود كه وى را در سه جامه كفن كنم. یكى رداى جمرهاى او بود كه در روز جمعه با آن نماز مىخواند و دو پیراهن دیگر. پس به وى عرض كردم: چرا اینها را مىنویسى؟فرمود: مىترسم مردم با تو از در نزاع وارد شوند و بگویند او را در چهار یا پنج جامه كفن كن اما تو به گفتار آنان راه مرو. عمامه خودم را بر سرم بند و البته عمامه را جزو كفن محسوب مكن بلكه عمامه از چیزهایى است كه بدن را به آن مىپوشانند.
شیخ كلینى در كافى به سند خود نقل كرده است كه امام باقر (ع) وصیت كرد كه هشتصد درهم براى برگزارى مراسم سوگوارى او اختصاص دهند و این كار را از سنت مىدانست. زیرا پیامبر مىفرمود: براى خاندان جعفر طعامى فراهم آرید، آنان نیز به وصیتش عمل كردند.
برگرفته از:
سیره معصومان، ج 5، ص 45، سید محسن امین، ترجمه: على حجتى كرمانى

2/head.png)
